Uw account


Gewone genade

Gewone genade

  0.00
Je kunt dit product beoordelen als je bent ingelogd

Leverbaar

Beschikbaarheid
Bestelt u dit product voor 17:00 uur, dan wordt het dezelfde werkdag nog naar u toegestuurd.
   € 19,95

Beschrijving

William Kent Krueger is een thrillerschrijver. Maar in Gewone genade laat hij dat genre grotendeels los (al blijft het een uiterst spannend boek) en kruipt hij in de huid van een jongen van dertien, Frank Drum, zoon van een dominee, die zijn onschuld verliest en probeert de wereld die om hem heen uit elkaar valt te begrijpen. Een onvergetelijke roman die alles in zich heeft een klassieker te worden.

'Het was een zomer waarin de dood in vele vormen langskwam. Pech. Natuur. Zelfmoord. Moord. Je zou verwachten dat die zomer me is bijgebleven als tragisch, en dat is ook zo, maar toch niet alleen maar als tragisch. Mijn vader citeerde vaak de Griekse schrijver Aeschylus. "Wie wil leren moet lijden. En zelfs als we slapen glipt de pijn, die niet vergeten kan, druppel voor druppel ons hart binnen, totdat, midden in onze eigen wanhoop en tegen onze wil, er wijsheid komt, door de ontzagwekkende genade van God."

Misschien ging het die zomer uiteindelijk daar wel over. Ik was nog maar dertien en begreep zulke dingen toen nog niet. Ik ben inmiddels veertig jaar verder maar ik ben er niet zeker van dat ik ze zelfs nu helemaal begrijp. Ik denk nog vaak na over de gebeurtenissen van die zomer. Over de afschuwelijke prijs van wijsheid. De ontzagwekkende genade van God.

Ik heb een roman uitgegeven waarin gevloekt wordt. Vanaf deze week ligt hij in de boekhandel.

Ik zou lange tijd niet gedacht hebben dat ik dat ooit zou doen. Want vloeken, zo heb ik vanouds meegekregen, is misschien wel de ergste zonde. En dan niet alleen zelf vloeken, maar ook zwijgen als iemand anders vloekt.

Ik ben van de generatie die via de Heildelbergse Catechismus in de Christelijke leer werd onderwezen. Vraag en antwoord 100 in dat leerboekje luiden als volgt: 'Is het lasteren van Gods naam door zweren en vloeken dan zo'n grote zonde, dat God ook toornt tegen hen die het vloeken en zweren niet zoveel mogelijk helpen tegengaan en verbieden? Ja zeker, want geen zonde is groter en wekt Gods toorn meer op dan het lasteren van zijn naam. Daarom heeft Hij op deze zonde de doodstraf gesteld.' Een antwoord eerder werd ook al duidelijk gemaakt dat zelf niet vloeken nog maar de helft van het verhaal is. Wij mogen ons 'ook niet door zwijgen of toelaten aan zulke gruwelijke zonden mee schuldig maken'.

Hele generaties gereformeerden leefden door dit alles in een spagaat. Als er gevloekt werd móest je er wat van zeggen; maar dat durfde je lang niet altijd, of het lukte niet omdat het gesprek al weer een andere wending had genomen, of je had het al zo vaak gedaan – maar het moest.

En de keerzijde hiervan was, dat door veel niet-gelovigen het niet mogen vloeken zo ongeveer als de kern van het Christelijk geloof werd ervaren. Want ze hoorden hun gelovige collega's alleen maar over hun geloof spreken als er gevloekt werd. Iemand vertelde mij laatst dat hij aan het begin van een cursus voor zijn werk een kennismakingsspel had gedaan, waarbij men zich in tweetallen aan elkaar voorstelde, waarna vervolgens de een de ander aan de hele groep presenteerde. Hij had in het tweegesprek onder meer verteld over zijn passie, orgel spelen, en zijn gesprekspartner had gevraagd: dan ga je zeker ook naar de kerk? Om vervolgens bij de introductie aan de hele groep te melden dat deze jongen een Christen was, 'dus niet vloeken, hè'. Verschrikkelijk vond hij dat. Dat dát nu het enige was wat mensen konden bedenken bij Christenen, dat ze liever niet hebben dat je vloekt.

Maar goed, spagaat of niet, keerzijde of niet, vloeken is erg. De naam van onze God, die heilig is en goed, verdient lofprijzing, geen misbruik of achteloosheid. En een vloek krast ook over mijn ziel; altijd weer.

De vraag is echter: hoe ga je om met het feit dat er in deze wereld wél gevloektwordt. Overal om ons heen, op straat, in de media, in het leven. Wat doe je als je dat leven vangen wilt in kunst? In een film of een boek? Hans Werkman schreef een boekje over vloeken in de literatuur en gaf dat de titel mee En alles vloekte, maar hij vloekte niet, naar een dichtregel van Koos Geerds over een boer die een dood kalf uit een stervende koe trekt. Daar kun je een voorbeeld aan nemen, aan die boer – maar wat nu als die boer wel vloekte? Moeten we dat dan verzwijgen, wegmoffelen? Of geven we de werkelijkheid eerlijk weer, in al zijn rauwheid? Het is een discussie die al veel gevoerd is.

Het boeiende is, dat die discussie in de roman waar het hier over gaat, Gewone genade van William Kent Krueger, ook gevoerd wordt. Het verhaal gaat over een domineesgezin in een klein stadje in het noordwesten van de VS. Twee opgroeiende broertjes, hun rotsvast gelovende vader en hun wankele, artistieke moeder, maken afschuwelijke dingen mee en dat doet wat met ze – en met ons als lezers. Je bent met hun lot begaan, leeft intens met ze mee. Het is een uiterst spannend boek, waarin je de detectiveschrijver herkent die William Kent Krueger ook is. Maar het is ook een boek dat de liefde van mensen, en de liefde van een God van genade, voelbaar maakt. Een boek waarin gevloekt wordt, ja, maar dat niettemin de lofzang in je hart legt.

In veruit de meeste romans waarin gevloekt wordt zijn die vloeken iets onbetekenends, iets bijna vanzelfsprekends. Niemand vraagt zich überhaupt af of je zulke woorden wel moet gebruiken. In Gewone genade worden die vraagtekens wel gezet. Er wordt niet over gepreekt, maar er wordt wel wat van gezegd. Het is een issue. En daarom konden ze in dit boek ook niet weggelaten worden. Daar heb ik het met de schrijver nog wel over gehad. Maar als een van de twee broertjes het andere verwijt dat hij de naam van Jezus misbruikt, moet die oudere broer toch eerst Jezus! geroepen hebben.

Mensen vloeken. En om die mensen reëel te beschrijven moet je ze soms dus laten vloeken. Je kunt je ogen ervoor sluiten en het weglaten. Mijn grootvader streepte in een boek met vloeken de vloeken met een zwarte pen door; zelfs in bibliotheekboeken. Maar de harde werkelijkheid verzwijgen, dat doet zelfs de Bijbel niet. In het hart van de Bijbel roept de hogepriester Kajafas

'Ik bezweer u bij de levende God, zeg ons of u de Messias bent, de Zoon van God.' Hij krijgt Jezus er wel mee aan de praat, majesteitelijk: 'Ik zeg tegen u allen hier: vanaf nu zult u de Mensenzoon zien zitten aan de rechterhand van de Machtige en hem zien komen op de wolken van de hemel.'

Blijft staan dat je als lezer niet blij wordt bij het lezen van snerpende vloeken. Zoals je van allerlei dingen die in een roman gebeuren soms helemaal niet blij wordt. Terwijl het boek als geheel dan toch rijk, ontroerend, troostvol kan zijn. Ik stuurde een goede vriend een aantal van de passages uit het boek van Krueger waarin gevloekt wordt toe, omdat het goed is je eigen oordeel eerlijk tegen dat van andere Christenen aan te houden. 'Ik lees het boek met siddering en brandende ogen,' antwoordde hij. 'Naar mijn idee moet het zeker vertaald en uitgegeven worden.' Die siddering en brandende ogen, daar voegt het boek de diepe gloed van een leven in navolging van Christus, van liefde en genade, van herkenning en hoop aan toe. In een keiharde werkelijkheid, die keer op keer één grote vloek is, ervaren we gelukkig ook warmte, betrokkenheid en geloof, geloof in wonderen en de kracht van doodgewone gebeden.

De aarzeling is wel gebleven, ondanks het feit dat oprecht rondvragen van bijna niemand het advies opleverde: niet uitgeven. De argumenten daarvoor liepen uiteen. Rode lijn was toch wel het begrip eerlijkheid. Eerlijkheid, dat nauwelijks iemand een boek weglegt als er een vloek instaat. Eerlijkheid, als het gaat om het onder ogen zien dat de werkelijkheid rauw is. Als we als Christenen, en wat doen we dat vaak, in de kerk of in onze relaties, met een boog om allerlei hete brij heenlopen, roep ik wel eens: er is toch geen mensensoort die onbekommerder éérlijk kan zijn dan de Christen? God kent ons en weet alles al lang wat wij menen te moeten verzwijgen. En hij heeft ons desondanks lief. Dan kunnen we naar elkaar ook gerust eerlijk zijn.

En zo kon het dus gebeuren, dat ik een boek met vloeken heb uitgegeven: Gewone genade van William Kent Krueger. Moge de God van alle genade het me vergeven als ik het niet had moeten doen.

Heeft u een vraag over dit boek: Gewone genade van William Kent Krueger? Dan kunt u ons uw vraag sturen via het contactformulier of stuur een mail naar [email protected]

Wij zijn ook bereikbaar via Whatsapp! U kunt ons dus ook een appje sturen met uw vraag.


Extra productinformatie

Categorieën

CLC » Boeken » Romans » Literair

Eigenschappen

ISBN: 9789051945485
Uitgever:
van Wijnen
Product code: 9789051945485
Omvang:
141 x 221 x 33 mm
Gewicht: 595,000g
Bindwijze: Boek
Aantal pagina's: 416
Verschijningsdatum: 29-06-2018
Taal: Nederlands
Productsoort: Hardcover

Aanbevelingen en verdieping

'Soms ligt er ineens een boek voor je neus dat erom schreeuwt gelezen te worden. Je pakt het op en leest de eerste bladzij, en dan de tweede, en het laat je niet meer los. Zo'n boek is Gewone genade.'
- Huffington Post

Leesfragment

Het lijkt erop alsof er geen pdf plugin voor deze browser beschikbaar is.

Wil je dit leesfragment offline lezen? Geen probleem, je kunt hier klikken om het pdf bestand te downloaden.

Schrijf een opmerking over dit product

Reactie's

U moet ingelogd zijn om een beoordeling te kunnen geven

William Kent Krueger

William Kent Krueger (1950) werd geboren in de Amerikaanse staat Wyoming, studeerde, werkte jarenlang in de bouw - totdat zijn eerste detective werd uitgegeven. Inmiddels is hij fulltime schrijver. Zijn roman Ordinary Grace (Gewone genade) werd een New York Times bestseller en ontving een handvol literaire prijzen.

Bij CLC Nederland vindt u de mooiste boeken van de auteur William Kent Krueger. Waaronder de nieuwste boeken van William Kent Krueger. Heeft u een vraag over de auteur William Kent Krueger? Dan kunt u ons uw vraag sturen via het contactformulier of stuur een mail naar [email protected]

Wij zijn ook bereikbaar via Whatsapp! U kunt ons dus ook een appje sturen met uw vraag.